Matthijs Snepvangers
1900-1914, Voetbal

Chelsea’s eerste topaankoop: Fatty, een keeper van 140 kilo

Chelsea gaf dit seizoen meer dan zeshonderd miljoen euro uit aan nieuwe spelers. Internationale sterren als Enzo Fernandez, Wesley Fofana en Raheem Sterling maken tegenwoordig deel uit van het keurkorps op Stamford Bridge. Dat de Londense club de poeplap trekt om de selectie te versterken, is echter geen noviteit. In de allereerste maanden van haar bestaan werd er al een topspeler gehaald. De 31-jarige keeper William Foulke kwam in 1905 voor vijftig pond over van Sheffield United. Hij zorgde ervoor dat Chelsea mocht meedoen aan competitievoetbal en was er onbedoeld verantwoordelijk voor dat we tegenwoordig ballenjongens hebben tijdens voetbalwedstrijden.  

Nadat Chelsea in maart 1905 in een Londense pub was opgericht, zocht de club een competitie om in te kunnen spelen. Dat was niet zomaar geregeld. De Engelse voetbalpiramide zag er aan het begin van de vorige eeuw anders uit dat tegenwoordig. Het midden en noorden van het land maakten de dienst uit op sportief gebied. De meeste topclubs uit die contreien waren verenigd in de Football League. Het zuiden, waar Londen toe behoorde, was voetballend gezien een achterstandsgebied. Clubs als Southampton en Millwall speelden in de Southern Football League, een competitie die toentertijd los stond van de veel machtigere Football League.  

William Foulke keepte één seizoen voor Chelsea
De bijnaam van William Foulke was Fatty | Foto: GSP

Het voetbal trok rond de eeuwwisseling aan in het zuiden. Chelsea had dan ook wel oren naar deelname aan de steeds populairder wordende Southern Football League. Het enthousiasme waarmee een aanvraag voor die competitie werd ingediend, veranderde per terugkerende post in een deceptie. Stadsgenoten Fulham en Tottenham Hotspur wilden de net opgerichte vereniging er niet bij hebben en wezen de club bruusk de deur. Zodoende moest Chelsea op zoek naar een alternatief en de Londenaren klopten aan bij de Football League.   

Twee FA Cups en een landstitel

Die competitie was geen pleisterplaats voor voetbalclubs zonder competitie. Om een plekje in de herberg te krijgen, moest je de gastheer overtuigen. Chelsea schoof medeoprichter Fred Parker naar voren en met een speech eind mei 1905 moest hij de hoge heren overtuigen om zijn club toe te laten. Hij had drie steekhoudende argumenten waarom de hoofdstedelijke vereniging moest worden toegelaten: financieel was de club stabiel, Chelsea had de beschikking over een prima stadion (toen al Stamford Bridge) en het beschikte met William Foulke over een topkeeper. Het pleidooi was overtuigend en op 2 september 1905 kon de ploeg haar eerste competitiewedstrijd spelen.   

In dat duel kreeg Foulke gelijk de aanvoerdersband om. De man die een interland voor Engeland achter zijn naam had, was een nationale beroemdheid in die tijd. Dat kwam uiteraard door zijn prijzenkast; met Sheffield United werd hij landskampioen en won hij twee keer de FA Cup.   

Bijnaam Fatty

Wellicht had hij nog meer faam door zijn postuur. Als hij langs de meetlat ging staan, stopte zijn kruin bij 1.93 meter, wat in het Engeland van voor de Eerste Wereldoorlog uitzonderlijk lang was. Daarnaast beschikte hij ook over de nodige protectie als hij moest duiken. Foulke was volgens de overlevering 140 kilo zwaar toen hij zijn handtekening onder het contract bij Chelsea zette. Zijn bijnaam was dan ook Fatty.  

Chelsea wist dat ze met Foulke een attractie in huis had en dat wilde de club uitbuiten. Om de tegenstander te imponeren en de fans te vermaken, werden er tijdens de thuiswedstrijden twee kleine jongentjes naast het doel van de zwaarlijvige keeper gezet. Fatty leek daardoor nog veel groter en dat zou de spitsen van de tegenstander moeten afschrikken.  

Chelsea tijdens haar allereerste wedstrijd in het Engelse profvoetbal. Foulke torent boven iedereen uit | Foto: PA

Alleen de twee knaapjes fungeerden vaak als levend bordkarton. Het eerste seizoen van Chelsea was namelijk vrij succesvol. De ploeg werd ingedeeld op het tweede niveau en werd in een competitie met twintig teams uiteindelijk derde. De jongens die Foulke secondeerden, hadden daardoor vaak weinig te doen. Daarom besloten ze om ballen die achter het doel of over de zijlijn werden geschoten op te pakken en klaar te leggen voor Foulke. Zodoende beschikte Chelsea als eerste club ter wereld over ballenjongens.

Het Londese avontuur van Foulke bleef beperkt tot een seizoen. Na een jaar, waarin het publiek afwisselend de spot met hem dreef om zijn fysiek en bewonderend het eelt op de handen klapte vanwege zijn keeperstechniek en fysieke spel, nam hij na 34 wedstrijden afscheid van Stamford Bridge. Bradford City werd de volgende club van Fatty.  

Steun mijn journalistiek met een Tikkie:

Kies zelf het bedrag

Related posts

Het nomadenleven van een vergeten Busby Babe

Matthijs Snepvangers
28 mei 2020

El Dorado: hoe Colombia de sterkste competitie ter wereld kreeg

Matthijs Snepvangers
4 oktober 2021

Hoe een ‘Breekijzer’ zijn eigen carrière sloopt

Matthijs Snepvangers
22 mei 2020
Mobiele versie afsluiten